در 25 سال گذشته شاهد افزایش تعداد ابرشهرها در جهان بوده ایم. (شهرهایی با جمعیت بیش از 10 میلیون نفر).
در سال 1950 تنها یک ابر شهر (نیویورک) در جهان وجود داشت و این رقم تا سال 1990 به 10 ابر شهر افزایش یافت 1و در حال این تعداد به 31 ابر شهر رسیده است.
طی دهه های اخیر کشورهای در حال توسعه واقع در آسیا، آفریقا و آمریکای جنوبی نرخ رشد مراکز جمعیتی را از کشورهای توسعه یافته همچون ژاپن، آمریکای شمالی و اروپا ربوده اند و بر اساس پیش بینی سازمان ملل متحد تا سال 2030 تعداد 10 ابرشهر جدید در این کشورها شکل خواهد گرفت. بر اساس این گزارش شهرهای لاهور ، حیدر آباد، بوگاتا، ژوهانسبورگ، بانکوک، درالسلام، احمد آباد، لوآندا، هو چی مین سیتی و چانگ دو از زمره این شهرها خواهند بود.
قاره آفریقا به سرعت شاهد گسترش شهر نشینی می باشد . برای مثال شهر کین شا شا واقع در جمهوری دموکراتیک کنگو شاهد افزایش جمعیت از 200 هزار نفر در سال 1950 به 12 میلیون نفر در سال 2016 بوده و بر اساس پیش بینی ها جمعیت این ابر شهر به 20 میلیون نفر تا سال 2030 می رسد.
برخی از این ابر شهرها آمادگی بسیار پایینی برای این توسعه دارند که این موضوع باعث نابودی ذخایر طبیعی ، کمبود خوراک و ضعف عمده در جابجایی درون شهری می شود.
تغییرات در 10 ابر شهر جهان
آسیا شاهد افزایش شدید جمعیت شهر نشین بوده و بر این اساس 11 ابر شهر نوظوهور را در کشورهای چین و هند در دل خود جای داده. در حالیکه همه آسیا شامل چنین رشدی نبوده است و در شهری مثل توکیو عواملی همچون افزایش طول عمر و کاهش میزان تولد باعث خواهد شد که دهلی نو تا سال 2030 عنوان پر جمعیت ترین ابر شهر آسیا را از آن خود کند.
در سال 1990 تنها 10 ابر شهر با حمعیت بیش از ده میلیون نفر وجود داشتند در حالیکه این تعداد تا سال 2030 سه برابر رشد خواهد کرد.
کشورهایی که دارای چندین ابر شهر هستند
در تصویر زیر کشورهایی را که دارای چندین شهر با جمعیت بیش از 5 میلیون نفر هستند را مشاهده می کنید که با رشد جمعیت در این شهرها تاثیر بسزایی در روش زندگی این ملت ها را شاهد خواهیم بود.
موقعیت ابر شهرها
موقعیت جغرافیایی 31 ابر شهر جهان بصورت پر رنگی در قاره آسیا واقع شده است. بر این اساس 18 ابر شهر در آسیا، 4 ابر شهر در آمریکای جنوبی، 3 ابر شهر در آفریقا ، آمریکای شمالی و اروپا می باشد.
در حال حاضر 48% از آسیایی ها شهر نشین می باشند و بر اساس پیش بینی ها این رقم به 64% تا سال 2050 خواهد رسید. بر این اساس فشار بر ذخایر محدود این قاره امری است اجتناب ناپذیر.
